درباره برداشتن تومورهای پوستی

برداشتن تومورهای پوستی : تومورهای پوستی یا نئوپلاسم در حقیقت ، ضایعاتی هستند که در پی رشد بی رویه یک بافت در بدن پدید می آیند و به دلیل تغییری که در محتویات ژنتیکی ایجاد می کنند ، تقسیمات مکرر سلولی و تجمع غیرطبیعی سلول ها را به دنبال دارند.

به طور کلی تومورهای پوستی ، می توانند خوش خیم یا بدخیم باشند.

  • تومورهای خوش خیم : این نوع از تومورها ، غیرتهاجمی بوده و به وضوح و با حاشیه ای مشخص از بافت اطراف خود تمایز داده می شوند. درواقع حالت کپسولی که دراطراف تومورهای خوش خیم ایجاد می شود حاصل عملکرد موفق سیستم دفایی بدن می باشد.
  • تومورهای بدخیم : از این نوع از تومورها تحت عنوان سرطان پوست نیز یاد می شود. تومورهای بدخیم تومورهای سرطانی ، در پی اختلال عملکرد سیستم دفاعی بدن پدید می آیند و با سرعتی قابل توجه به نسوج مجاور و نسوج دورتر انتشار یافته و به عبارتی حمله می کنند.

برداشتن تومورهای پوستی

روش های برداشـتن تومورهای پوستی

به منظور برداشتن تومورهای پوستی ، روش های مختلفی وجود دارد ؛ لازم به ذکر است که روش مورد استفاده برای برداشتن تومورهای پوستی ، به موقعیت و سایر زائده پوستی و همچنین عوامل متعدد دیگری وابسته است که جراح پلاستیک با در نظر گرفتن این موارد و نهایتا صلاحدید خود بهترین و مناسب ترین روش را انتخاب می کند.

در ادامه به مهم ترین و موثرترین این روش ها اشاره شده و توضیحاتی پیرامون هر یک ارائه شده است.

  • جراحی تومورهای پوستی با برداشتن كامل ( اكسيزيونال )

از جمله متداول ترین روش ها در راستای درمان تومورهای پوستی ( سرطان پوست ) ، بهره وری از روش اکسیزیونال می باشد. در این روش ، جراح پس از بی‌حس کردن موضع مورد نظر ، به کمک تیغ جراحی اقدام به خارج کردن زائده و پوست اطراف آن ( حاشیه زائده ) می نماید.

توجه داشته باشید که هدف از برداشتن حاشیه زائده این است که این اطمینان حاصل گردد که تمامی سلول های سرطانی بیرون آورده شده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند.

در مرحله بعد ، پس از بیرون آوردن زائده و حاشیه آن ؛ پزشک آن ها را در زیر میکروسکوپ مورد بررسی و آنالیز قرار می دهد.

  • جراحی میکروگرافی ( جراحی Mohs )

این روش نیز از رایج ترین روش هایی است که جهت برداشتن تومورهای پوستی و سرطان پوست مورد استفاده قرار می گیرد. در جراحی میکروگرافی ، در ابتدا محل زائده تحت بی حسی قرار می گیرد ؛ سپس جراح ، لایه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نازکی از زائده را تراشیده و به منظور برریسی بیشتر بلافاصله زیر میکروسکوپ قرار می دهد.

این روند ( تراشیدن لایه های پوستی ) تا جایی ادامه می یابد که هیچ سلول سرطانی در لایه ها دیده نشود.

توجه داشته باشید که در جراحی میکروگرافی یا Mohs ؛ کل سرطان برداشته شده و از بافت سالم اطراف آن تنها به میزان ناچیزی برداشته خواهد شد.

برداشتن تومورهای پوستی

  • خشکاندن الکتریکی و کورتاژ

در صورتی که صرفا نیاز به برداشتن سرطان كوچک باشد از این روش استفاده خواهد شد. در روش کورتاژ ( خشکاندن الکتریکی ) ، سرطان با استفاده ابزار تیز قاشقی شکل که به آلت تراش موسوم است ، برداشته شده و سپس به منظور از بین بردن هر گونه سلول سرطانی باقیمانده و نیز کنترل خونریزی ، یک جریان الکتریکی به موضع درمان ارسال می گردد.

  • جراحی سرمایشی ( كرايو )

برخی افراد بنا به علل مختلفی تمایل به انجام جراحی نداشته یا از انجام آن واهمه دارند ؛ در چنین مواردی جراحی سرمایشی برای افرادی که قادر به تحمل اعمال جراحی نيستند ، گزینه مناسبی به شمار می رود. در این روش ، با بهره وری از سرمای شدید می توان نسبت به درمان سرطان در مرحله اولیه یا در سرطان های پوست خیلی خفیف استفاده نمود.

لازم به ذکر است که روش کرایو ، گاها منجر به بروز تورم شده و اعصاب را تحت تاثیر قرار داده و موجب آسیب آن می شود و حتی در برخی موارد سبب فقدان حس در محل آسیب دیده می گردد.

  • جراحی با لیزر

جراح  پلاستیک در پاره ای موارد ، برای رفع تومورهای پوستی از اشعه باریک نور استفاده می کند ؛ باید متذکر شد که از اين روش ، اغلب برای برای درمان و رفع زائده هایی که تنها در لایه های تحتانی پوست پدید آمده اند استفاده می گردد.

.